Een middag in het bos leert ons veel over ons vertrouwen in kinderen, vraagt geduld, maar geeft vooral veel plezier!

Hoe rustig sta jij als ouder onder een perfecte klimboom?

Het is inmiddels denk ik zo'n 10 jaar geleden dat ik, vanuit de tuin bij mijn oppas, mijn zoon voor het eerst een boom in zag klimmen. Van een afstandje genoot ik van wat ik zag. Hij was toen 4. Een vriendin die dit ook gadesloeg verbaasde zich over mijn rust en mijn vertrouwen in wat mijn zoon daar deed. 
Ergens had ik gelezen over het feit dat kinderen zelf heel goed weten of aanvoelen hoe hoog ze kunnen klimmen. En dus ook wanneer ze moeten stoppen met klimmen. Dus, ze had gelijk, dat vertrouwen in hem was er. En dat vertrouwen is nooit meer weggegaan. Ook niet afgelopen zondag toen ik met mijn jongste zus ging wandelen.

Nu is wandelen een groot woord voor de activiteiten die daar plaatsvonden. 

Een route van 6 kilometer moet normaal gesproken in ongeveer een uur te doen zijn, maar wij deden er ruim 2,5 uur over! Dat kwam omdat we niet alleen waren.
Ik had me dit weekend voorgenomen er met de kinderen op uit te gaan omdat er goed weer was voorspeld. Wat te denken van de wandeling bij de Posbank, met die mooie klimboom? Een vriendje mee, de trein in en gaan! Maar het vriendje had al een afspraak en mijn dochter moest dansen. Na kort beraad besloten mijn zoon en ik te gaan wandelen bij de Sprengenberg samen met de neefjes en mijn zus. En even later trokken 4 jongens en 2 moeders het bos in....

Even was ik nog huiverig over de wandelroute: zou er wel een mooie klimboom te vinden zijn?
Ik hoopte maar op een beetje afleiding tijdens de wandeling en verder zouden we wel zien. Uiteindelijk werd het een middag om nooit te vergeten.

Al vanaf het begin werd duidelijk dat deze wandeling wel iets langer dan een uurtje zou duren. 

Alles onderweg werd onderzocht op bruikbaarheid en meegenomen: Takjes? Die werden in de kapuchon gestopt ( handige plek om spullen in mee te nemen bij gebrek aan een tas). En een boom? Die sleep je gewoon mee! Fantastisch om te zien. 

Ondertussen werd met een zakmes een punt gesneden aan een stok en werd gezocht naar takken die tot katapult konden worden vervaardigd. 
Van het pad afwijken hoorde ook bij het avontuur. Dat bleek geen goed idee: het leverde ons allemaal een stel natte voeten op. Maar daar deed niemand moeilijk over. Toen de eerste klimboom in zicht was, hadden de jongens alleen nog maar oog voor de top: hoe komen we erin en hoe komen we zo dicht mogelijk bij die top? 

Boom na boom werd beklommen en daarbij leken ze allemaal heel duidelijk hun grenzen en kunnen te kennen. 

Ook nu was ik trots op mijn zoon, inmiddels 14. Wat klom hij beheerd en wat ging hij hoog deze keer. Hij wist dat hij dit kon. En ik wist het ook, zag het en genoot. De andere jongens genoten ook en groeiden in hun zelfvertrouwen. 

Wat nou als we daar als panische angstige moeders hadden staan gillen? Dan had deze middag niet de energie en het plezier opgeleverd zoals dat nu het geval was. 

Vertrouwen en geduld, meer was er niet nodig om deze jongens de ruimte te kunnen geven en gang te laten gaan. 

Het bewijst eens te meer dat spelen in de natuur een waardevolle bijdrage levert aan de ontwikkeling van kinderen. Wij gaan op zoek naar nog meer klimbomen en noemen deze nieuwe sport: tree run!


Ik zou het geweldig vinden om te horen over ervaringen met andere klimbomen.
Dus laat het me weten in een reactie!

Deze plekken kan ik aanraden:

-Tijdens de ns-wandelroute van Dieren naar Velp tref je een goede klimboom bij de Posbank. Halverwege de route, maar ook vanaf de parkeerplaats bij de Posbank snel te vinden.

-Een wandeling van Natuurmonumenten aan de voet van de Sprengenberg bij Haarle en rondom te Palthe-toren.

Iets wat succesvol is moet je herhalen: Daarom weer een creatieve knutselmiddag in de vakantie!

Krokusvakantie - activiteiten op de Ulebelt vanuit Spel in Beeld:  

Weer een heerlijke knotsknettergekke knutselmiddag in zicht:

Kom vrijdag 28 februari naar de Ulebelt!

Het is de tijd rondom Carnaval. Verkleden, gekke maskers, rare figuren en veel plezier! Daarom gaan we deze middag van lege melkpakken lekker knotsgekke figuren maken.

Heb jij spullen in huis waarmee je van deze pakken knotsknettergekke gezichten en grappige figuren kunt maken?

Dan mag je deze spullen meenemen!

Er wordt gezorgd voor een paar flinke dozen met kosteloos materiaal, verf, naald en draad, scharen en lijm, waarmee we deze pakken kunnen versieren.

Bovendien kan er op de Ulebelt zelf ook nog gezocht worden naar mooie veertjes, takjes, blaadjes en meer!

Waar en wanneer?

-Vrijdag 28 februari 2014

-In het Uilennest op de Ulebelt, Maatmansweg 3 Colmschate (zie www.ulebelt.nl)

-Van 14.00 – 16.00 vrije inloop

-Voor kinderen van 4 – 12 jaar ( kinderen tot 4 jaar met begeleiding ook welkom!)

-Kosten: € 3,00 pp ( inclusief limonade)

-Opgeven mag, hoeft niet.

-Neem gerust spullen mee: lapjes, gekleurde papiertjes, rietjes, knopen, alles kan!

Ik heb zin er samen met jullie een leuke middag van te maken! Tot dan.  

Maike Fakkert.

Spel in Beeld Praktijk voor speltherapie en spel.

spelinbeeld@home.nl, 0650943151.

www.spelmateriaalinbeeld.blogspot.com

Steeds meer kinderen komen op hun 4e al met faalangst op school. Wie helpt ze verder?

Leerkrachten maken zich zorgen over de ontwikkeling van het jonge kind. Wie haalt ze uit de spagaat?

Tijdens een studiemiddag vorig schooljaar over doelgericht werken aan de sociaal-emotionele ontwikkeling van kinderen, werd grote zorg geuit met betrekking tot de ontwikkeling en het welbevinden van het jonge kind. 
Zo schetste een van de leerkrachten dat er in haar groep kinderen zitten die niet durven te schrijven. Maar ook kinderen die niet durven te spelen!
En daar sta je dan als leerkracht. 

Wat kun je doen om deze kinderen weer zelfvertrouwen te geven en in beweging te krijgen? 

Want vertrouwen in je eigen kunnen is toch een eerste vereiste, de basisvoorwaarde, om tot leren te komen? Vanuit de basisontwikkeling worden zelfs drie basisvoorwaarden genoemd: zelfvertrouwen, emotioneel vrij zijn en nieuwsgierig zijn naar de wereld om je heen. Dat geldt niet alleen voor kleuters, dat geldt voor ieder kind! 
Deze leerkrachten vertelden dat ze graag aan die voorwaarden willen werken. Bovendien weten ze heel goed hoe ze dat kunnen doen. 
Er is namelijk een theoretisch onderbouwde manier waarop kinderen kunnen werken aan zowel hun cognitieve-, hun motorische-, hun sociaal- emotionele-, als ook aan hun taalontwikkeling, hun ruimtelijk inzicht en de ontwikkeling van rekenkundige begrippen. Bovendien past deze manier van 'werken' goed bij kinderen en beleven ze er ook nog eens veel plezier aan. 
Ze hebben het hier over spel! En dan bedoelen ze niet het spelend doen van activiteiten. Nee, dan gaat het over vrij spel: het spelen met zand, het bouwen met blokken, het spelen van rollenspellen, het onderzoeken van materialen en het ontdekken van de wereld om je heen.
Kinderen vragen er zelfs om: "Juf, wanneer mogen we spelen?"  En dan kan het goed zijn dat je op dat moment als leerkracht denkt dat je leuk een spelletje met ze aan het doen bent, maar in hun ogen is ontwikkelingsmateriaal uit de kast gewoon werken.

Wat belet deze leerkrachten dan om het spelen als middel in te zetten?

Ook daar kwam deze middag een antwoord op. Ergens mist het vertrouwen in de leerkracht, het vertrouwen in de groeikracht van het kind èn in de waarde van het spel. Vrij spelen klinkt natuurlijk heel vrijblijvend, maar wat vaak vergeten wordt of misschien zelfs niet gewéten wordt (gezien de huidige aandacht voor spel op de PABO's) is de enorme ontwikkelingswaarde van spel. Daarom komt er in plaats van spel een methode. 
Een methode met precies daarin aangegeven wat je moet doen, geeft een veel serieuzer beeld van leren en ontwikkelen. Als je dat volgt, dan haal je de doelen. Dat is waar het om draait. Ondertussen ervaren deze leerkrachten echter dat een flink aantal kinderen in de groep vastlopen.

Deze leerkrachten kennen de waarde van het spel, maar worden onvoldoende gesteund omdat het spel niet als serieuze manier van leren wordt gezien. 

En dan kom je in een spagaat! 

Je ziet wat kinderen nodig hebben, je weet ook een goede manier, maar het vertrouwen in je deskundigheid over het hoe (via spel) en dus ook de ruimte om het zo aan te pakken wordt niet gegeven.

Nu ben ik al heel blij met de vele recente artikelen over de ontwikkelingswaarde van spel, zoals de special over bouwen in Het jonge kind (december 2013) Daarnaast hoor ik echter dat de vertaalslag naar het daadwerkelijk ruimte kunnen maken voor het spel in de praktijk heel lastig blijft. 

Dat gold ook voor deze workshop, waarin ik vooral aandacht heb gegeven aan het werken met open materialen in relatie met de sociaal- emotionele ontwikkeling. 

Weerhuisje

Knikkerbaan naast weerhuisje

Het is heel helder geworden dat open materialen de creativiteit, het oplossend vermogen en daarbij ook het zelfvertrouwen een boost kunnen geven. 

Voor faalangstige kinderen kan het maken van 'zomaar iets' al te spannend zijn. Dan is het belangrijk je als leerkracht te realiseren dat je een kind op weg kunt helpen door iets samen met hem of haar te maken. In dit geval kun je bij het 'weerhuisje' je afvragen hoe je kunt zien of de zon schijnt of dat het regent. Kinderen zouden daar op kunnen reageren door zon en wolken te noemen en zèèr waarschijnlijk is er een kind dat dit ook wel durft te maken of te tekenen. En als je zover bent gekomen, kan de stap om het woordje zon, maan of wolk te schrijven alweer een stukje dichterbij zijn gekomen.  

Voorwaarden scheppen voor veiligheid, meedoen, hardop denken om suggesties te geven en kinderen te helpen nadenken over mogelijkheden.

De leerkracht speelt hierin een belangrijke rol!

Alleen....hoe pas je extra ruimte in in je overvolle rooster?

Tip 1.  Als je met je groep naar buiten gaat en je neemt eens wat uitdagend materiaal mee 
(denk aan dozen, takken en elastieken, een supergrote bal of ballon...).  Zeker weten dat er wat mee gaat gebeuren en dat zal ook de sfeer op het schoolplein ten goede komen!

Tip 2. Omdenken kan helpen: in plaats van te kijken wat ze niet durven, uitlokken en kijken welke stap ze wel durven zetten!

Tip 3. Het boek: 'De stip' , van Peter H. Reynolds kan je helpen in het stellen en halen van kleine doelen! ( Lemniscaat, ISBN: 9789056375546)

Tip 4: Blijf vertrouwen in jezelf en in het spel en deel je successen met anderen!

Drukke jongens in huis? Maak gebruik van hun strijdlust en neem ze mee naar buiten!

Buitenspelen doet ze goed: jongens zijn jagers en jagen doe je buiten.....

Alweer twee jaar in dit huis, denk ik als ik naar buiten kijk en zie dat een kleine jongen uit de buurt boven op de paal met bord:'vergunninghouders B' zit. Jongens houden nu eenmaal van klimmen.  "Gebrek aan bomen", hoor ik mezelf zeggen, bij het zien van dit terugkerende tafereel. 

Dat was in de buurt waar ik woonde wel anders. Tegenover ons huis lag een park en als je doorliep kwam je bij de IJssel. Mijn kinderen hebben dat wandeltochtje vaak gemaakt, ook met vriendjes. En net op het punt dat ik ging twijfelen of ik toch niet even moest kijken waar ze uithingen, kwamen ze met hun buit aangesjouwd. 

Die buit bestond standaard uit een homp klei uit de IJssel.

Daaronder een stuk oud ijzer dat als rooster diende tijdens een strandbarbecue en een paar stukken plastic om de klei in te vervoeren. 
De rest varieerde: dopjes, blikjes, maar net wat nodig was om het spel in de tuin voort te kunnen zetten. 

De wandeltocht naar de IJssel werd ook regelmatig samen gedaan. Heerlijk struinen door het groen en langs het water. Vaak kwamen we terug met afval. Er lag altijd wel ergens een bijna schone intacte plastic tas.

Dat was een soort startsein om te gaan verzamelen.

Meestal zat de tas vol als we ons rondje langs de IJssel en door het park hadden voltooid. Wij hadden op onze tocht nooit een prikstok of ander gereedschap om het afval op te rapen, maar je kunt je voorstellen dat met name bij jongens, bij het zien van een pin, een tak of lange stok de fantasie gaat werken en de strijdlust zichtbaar wordt: 

Een lange pin met punt wordt al snel een zwaard genoemd en daar horen dreigende zwaaiende bewegingen bij. 

Maak daarom eens gebruik van deze strijdlust

en ga met je jagers op avontuur en verzamel afval.

De jongens van nu zijn nog steeds jagers en jagen doe je buiten! Jongens hebben op jonge leeftijd veel energie en hebben daarom behoefte aan veel ruimte om die energie kwijt te kunnen, dat zie je ook in hun spel. Kinderen leren spelend met elkaar sociale vaardigheden, emoties beheersen en samenwerken. Het speelse (vaak) vechten tussen jongens lijkt op dat van jonge dieren en kan het best buiten geoefend worden. Weer of geen weer. Dan maakt de strijd tegen de elementen de tocht of het spel alleen maar heldhaftiger!

Als ik even later buiten loop kom ik de jongen uit de straat tegen. Ik vraag wat hij bij zich heeft. "Een veer", zegt hij. Ik zie dat het een gordijnveer is waar het witte plastic inmiddels vanaf is. Het is minstens drie meter lang en lag ergens op straat. 

"Daar ga ik de kinderlokkers mee slaan". En hij begint woest met de veer om zich heen te zwaaien. 

Zijn zusje voegt er stoer aan toe dat zij de kinderlokkers wel zal schoppen, maar dat vindt haar broer geen goed idee. "Nee, jij moet leren in de paal te klimmen, dan kunnen ze jou niet meer pakken en dan sla ik ze met de veer. 

Dit is geen drukke jongen. Dit is een kind dat zich wapent tegen de boze buitenwereld en zorgt dat hij zijn zus kan beschermen.

En dat klimmen in die paal heeft hij al onder de knie. Dat was niet alleen bij gebrek aan bomen zoals ik dacht. Dit diende een hoger doel. En wij maar denken dat ze gewoon lekker aan het spelen zijn.....

Instinctief weten kinderen: spelen is het oefenen van vaardigheden om te kunnen overleven. Dus moet er geoefend worden in het vechten. En dat gaat bij jongens vaak gepaard met 'wapens' en wild zwaaiende bewegingen. Kijk thuis of op het schoolplein waar dit oefenen en energie kwijt kunnen veilig kan. Daar heb je later binnen weer plezier van. 

Wat het verzamelen betreft: daar zijn meisjes ook goed in. Ze maken daar hun eigen spel van. Zo kan er bijvoorbeeld een wedstrijd ontstaan om het mooiste afval, mooiste blaadje of mooiste takje te vinden. 

Naar buiten dus! Geef ze de ruimte, kijk en geniet van hun spel.

Deze zomer rust voor jezelf, avontuur met je kids, natuur en cultuur combineren? Dat kan in Italië!

Creatieve vakantie voor kids en ouders in Italië : ontdek en beleef het mee!

Ook zin in het ontdekken van nieuwe dingen en het beleven van avonturen?

Ik wel! En daarom bied ik deze zomer midweekactiviteiten aan voor kids en ouders in Italië!

Wie ben ik en waarom Italië?

Als speltherapeut en buitenmens zijn ontdekken, spelen, fantaseren, beleven, buiten zijn in de natuur èn creativiteit, voor mij belangrijke ingrediënten om vanuit spel, lekker te kunnen werken.

En laten dat nou precies de woorden zijn die Rene en Bianca van Villa Salita (gelegen in Le Marche in Italië) ook regelmatig gebruiken bij het beschrijven van hun activiteiten. Zij laten zich, net als ik, graag inspireren door de natuur en door de materialen die voorhanden zijn. Zo struin ik graag de omgeving af op zoek naar bruikbare spullen om iets van de maken. En zo hebben zij het idee bedacht om van betonnen bakken op het terrein heerlijke dompelbadjes te maken. Toen ik deze creativiteit en de geweldige omgeving met zijn bergen, strand en rijke cultuur op de site zag en Rene en Bianca op zoek waren naar mensen die activiteiten willen geven op Villa Salita, was dàt de reden om  midweekactiviteiten bij hen in Italië aan te bieden. Kijk en geniet alvast op www.villasalita.nl 

Wat gaan we doen?

vanuit deze locatie                        samen ontdekken  en beleven

Er is een programma-aanbod op maandag t/m vrijdag van 9.30 – 12.30. En dat aanbod is er gedurende twee weken: 12 -19 juli en 19 - 26 juli 2014

Uitgangspunt is de directe omgeving. We gaan op zoek in de natuur en kijken wat er aan materialen is te vinden. Wat kunnen we daarmee maken? We kunnen gaan fantaseren over mogelijke dieren die zich schuilhouden in de bergen. Hierbij kan een verhaal over de omgeving of gebeurtenis een rol spelen als start voor een activiteit. We vinden bijvoorbeeld een ei of een brief en gaan vanuit dat gegeven samen kijken hoe we dit probleem kunnen oplossen…

Voor wie?

Kids: Het programma is voor kinderen van alle leeftijden. Bij het uitvoeren van het programma wordt gekeken naar de groepssamenstelling en de leeftijd, zodat het aanbod voor iedereen uitdagend is.

Ouders: Meedoen mag! Samen op vakantie betekent samen genieten en dat kan door lekker mee te doen en mee te beleven. Wil je even tijd voor jezelf en op je eigen manier genieten van andere activiteiten en mogelijkheden op Villa Salita kan dat natuurlijk ook!

Verblijf in een van de kamers:

Midweek: (4 nachten) €259,- pp / kids €169,- pp (inclusief ontbijt en midweekactiviteiten)*

Week: (7nachten) €369,- pp / kids €209,- pp (inclusief ontbijt en midweekactiviteiten)*

Verblijf in tent: Ook dat kan! Info over mogelijkheden en kosten kan via info@villasalita.nl 

*Naast het vaste programma kunnen er naar behoefte extra activiteiten worden aangeboden. Deze zijn niet bij de prijs inbegrepen. Evenals het vervoer en verzekeringen. Voor het boeken van de vlucht en het huren van een auto kun je ook contact opnemen met Femy Sestu reisspecialist  van VakantieXperts. T: 0548-595958 of E: f.sestu@vx.nl W: www.vx.nl/femy

 

Zin om mee te doen?

Voor vragen of voor direct opgeven: Maike Fakkert, mail spelinbeeld@home.nl  of bel 0650943151.

Meer weten over wie ik ben, mijn praktijk en wat ik zoal doe: www.spelmateriaalinbeeld.blogspot.com 

Drukke jongens te spelen in huis? Zorg dat je goed voorbereid bent en daag ze uit! (1)

Hoe laat je een speelafspraak zo verlopen dat je er allemaal plezier aan beleeft?

Het overkwam me jaren geleden. Mijn dochter, toen 4 en smoorverliefd op een jongen in de groep, had met hem afgesproken bij ons te spelen. Ik vond het goed. Als ouder is het namelijk best fijn dat je kind een beetje aansluiting vindt bij kinderen in de groep en zo'n nieuw speelafspraakje helpt daarbij. Om 14.00 zou hij er zijn. 

Ik had de deur nog maar nauwelijks geopend of hij was al binnen. Liep regelrecht naar de kamer, klom daar op een grote luie stoel en wist binnen enkele seconden dat deze stoel met een hendel in allerlei standen te zetten was. 

Daarna zag hij de schommel die bij ons een tijdje midden in kamer hing ( leve de kamer-en- suite) en zwaaide binnen de kortste keren harder dan iemand ooit in ons huis had gedaan. 
Zijn schoenen konden het plafond raken!

Nu zijn meisjes daar voorzichtiger in en mijn zoon was op dat moment net 2 dus die kon deze prestatie nog niet leveren. Daarom was het op dat moment toch even schrikken: wat gebeurt hier allemaal? Een soort wervelwind trok door het huis. En ik kon er alleen maar naar kijken....

En ook al ging er niets kapot, één ding wist ik zeker: dit zou me niet nog een keer overkomen. Een volgende keer zou ik goed voorbereid zijn.

Dus toen ik wist dat mijn dochter nog steeds dol was op deze jongen en er zeer binnenkort een volgende speelafspraak zou komen, heb ik alvast wat spullen bewaard. Zo hadden we door aankoop van een nieuwe kinderfiets (zo een die je nog zelf in elkaar moest zetten en dus met doos en al mee naar huis kon nemen) een mooie doos in huis die ik meteen apart heb gezet in geval dat.

En een paar dagen later was er een tweede speelafspraak met de jongen. 

De binnenkomst verliep deze keer wat rustiger. Hij kende het huis nu en hoefde niet meer op ontdekkingstocht. Bij het zien van de doos werd zijn fantasie geprikkeld. Allerlei ideeën over wat je allemaal met deze doos zou kunnen doen werden meteen met mijn dochter gedeeld. Zullen we...of nee.....
Op de achtergrond hoorde ik het allemaal met plezier aan. Wat een fantasie!

Uiteindelijk ontstond het idee om een huis te maken. Dat leek ze allebei een goed plan.

Toen de contouren van het huis zichtbaar werden, was er meer spelmateriaal nodig. Op dat moment ben ik met ze mee gaan denken om ervoor te zorgen dat hun plan ook echt vorm kreeg. Ik heb ze geholpen met het halen van stoeltjes en een tafel en trok een paar bakken met servies en kookspulletjes uit de kast. 

Meer was niet nodig om het spel  van "vadertje en moedertje" op gang te brengen. 

Van druk gedrag bij deze jongen was geen sprake meer. Hij had zijn aandacht volledig gericht op het spel in het huis dat ze samen hadden gebouwd. En hij leek zijn rol als vader heel serieus te nemen. Deze betrokkenheid was voelbaar en hoorbaar. Het huis was netjes ingericht, alles had een plek.

Er werd op rustige toon gesproken. Het klonk als een echte vader en moeder die steeds in overleg gingen met elkaar over wat er allemaal gedaan moest worden.

En zo halverwege de middag werd er natuurlijk ook iets gedronken in het huis. Met wat lekkers erbij.

Dat voelde als een beloning op wat er allemaal tot stand was gekomen deze middag. 

Ik was tevreden. Door me enigszins voor te bereiden en hier en daar een beetje te helpen had ik deze kinderen een plezierige middag kunnen bezorgen. En daar was zelfs de moeder van deze jongen me dankbaar voor. 

Volgende week deel 2 over drukke jongens te spelen.

Het belang van vrij knutselen: Creatief knutselen geeft kinderen het gevoel dat ze iets kunnen!

Trots en enigszins zichzelf verbaasd met hun resultaten. Dat is wat wij zagen.

Wat was het druk afgelopen vrijdag op de Ulebelt!

Alle tafels, stoelen en krukjes waren bezet door kinderen die met veel plezier aan het knutselen waren. Een aantal bijgestaan door hun vader, moeder of oma. 

In de aankondiging voor de creatieve middag had ik aangegeven dat er van alles gemaakt kon worden, want dat is wat ik belangrijk vind. Dus kom en maak een dier, een sieraad, een robot...alles is mogelijk! 

De eierdozen, dopjes, lege doosjes, papiertjes, folie, wol, kerstslingers en ballen, zijn in de ogen van veel mensen afval. Maar voor kinderen is het materiaal dat uitdaagt en zeer bruikbaar is! Wat er van gemaakt wordt is eigenlijk niet eens het belangrijkste.

Het gaat om een proces van iets dat tot stand komt door gewoon met de materialen te spelen. 

Wat is mogelijk? Waar kan ik het voor gebruiken? 

Een duik in de bakken doet de rest.......

Daarom werk ik niet met standaard voorbeelden, maar geef ik wel kaders aan. 

Een van de kinderen kwam binnen met het idee om een robot te maken. Hij verwachtte een voorbeeld of op zijn minst de materialen bij elkaar te zien om aan de slag te kunnen. Dat was dus even omschakelen. Maar als snel hoorde ik welke ideeën hij zelf had en met de glimmende en plastic materialen werd steeds duidelijker hoe die robot van hem eruit ging zien. Daar had ik met een voorbeeld niet aan kunnen voldoen. 

Dan was het misschien een teleurstelling geweest in wat je nou kon doen deze middag. 

Door het vrij te laten hebben alle kinderen een heerlijke middag gehad!

Zelfs of misschien wel juist deze ondernemende jongens van nog geen 4, hadden een middag met een hoog experimenteer gehalte. Door de verscheidenheid aan materialen en de vrijheid in wat ze ermee deden, hebben zij bijna 2 uur lang geknipt, kerstballen kapot geslagen, deze vervolgens opgeplakt, draad gevonden, elkaars ideeën gedeeld en bekeken hoe het met de uitvoering ervan ging. Supertrots maar vooral lekker bezig!

Daarna natuurlijk nog even naar buiten en genieten van de speeltoestellen op het terrein van de Ulebelt. 

Het idee om lekker met zomaar wat afvalmateriaal te knutselen slaat aan. En ik hoor de ouders van deze kinderen zeggen dat ze er echt veel zin in hadden. Er hebben zelfs kinderen speciaal gewacht om deze middag mee te kunnen beleven. 

Daarom laat ik het organiseren van deze creatieve activiteiten niet alleen bij de Ulebelt plaatsvinden. 

Deze zomer reis ik af naar Italië om daar creatieve vakantieweken te organiseren! 

Ik heb me laten inspireren door het concept Buitenkunst. 

Het idee om op een geweldig mooie plek in Italië de natuur in te gaan en ons te laten verrassen door de materialen die daar te vinden zijn om iets van te maken kan een uitgangspunt zijn voor creatieve dagen. Een oud verhaal of onze eigen fantasie kan ook een aanleiding zijn voor een avontuur tijdens deze vakantie. Kortom....er is weer van alles mogelijk!

Kijk om een indruk te krijgen op: www.villasalita.nl of mail naar: spelinbeeld@home.nl en vraag naar de creatieve vakantie voor kids.

Op de Ulebelt zullen binnenkort weer knutselmiddagen georganiseerd worden. En op aanvraag kunnen  er zelfs kinderfeestjes gehouden worden op het terrein van de Ulebelt!

Ik heb er al weer zin in!