Het belang van vrij knutselen: Schoolvakantie: Voor kinderen dé tijd om hun creativiteit te laten stromen.

De vakantie is nog maar net begonnen en de eerste uitingen van creativiteit zijn alweer een feit.

Eigenlijk begint het woensdag al. Mijn zoon komt thuis met twee houten laatjes. Het werk op school is nog niet helemaal afgerond, maar de behoefte aan het maken van een eigen creatie is niet meer te onderdrukken. Het valt me steeds vaker op dat, zodra er ruimte is om het schoolwerk los te laten, hij meteen tot creëren overgaat. Die ruimte voor creativiteit is deze week ook op school merkbaar. Zo voor de vakantie is het voor docenten tijd om alvast op te ruimen en spullen weg te gooien die volgend jaar niet meer gebruikt zullen worden. In dit geval gaat het om een aantal laatjes uit een kast. Daarvan heeft mijn zoon er dus twee weten te bemachtigen. En hij wist bij het zien van die laatjes al meteen wat hij ervan zou kunnen maken. Van hem hoor ik dat ook andere leerlingen uit zijn klas druk bezig zijn met de laatjes. Ook zij zagen meteen mogelijkheden. 

Ik zie ineens weer een zeer gedreven en gemotiveerd kind.

Alle materialen en gereedschappen worden tevoorschijn gehaald om meteen aan de slag te gaan: boormachine, soldeer apparaat, boxen en versterker, batterijhouder, snoertjes, schuurpapier. Maar het belangrijkste moet nog gekocht worden. Hij heeft scharniertjes nodig om de twee bakjes aan elkaar te maken tot een doosje. En daarvoor moeten we op pad. Het liefst meteen. En dat doen we ook. Er hoeft geen huiswerk gemaakt te worden, dus we hebben de tijd. Gelukkig.

Er volgen een paar dagen van flink schuren, boren, solderen en testen. En vrijdagavond is het zover. De boombox is klaar. En er is goed nagedacht over de mogelijkheden ervan. Een uitgebreide demonstratie van een trots en tevreden kind volgt.

De boombox kan geopend in verschillende standen blijven staan waardoor het geluid aangepast kan worden aan de wensen van de gebruiker. En er kan gekozen worden uit 3,4 of 6 volt verbruik blijkt uit de test. Ik hoor het allemaal vol bewondering aan. Wat een creativiteit en wat een zelfverzekerde uitstraling.

Ik realiseer me eens te meer dat de ruimte voor deze creativiteit van groot belang is. 

Niet alleen voor hem, maar voor alle kinderen. Zo heb ik die middag buiten gezien dat een van de kinderen uit de buurt met een stuk bakpapier op geheimzinnige manier door de straat liep.  Het papier bleek een schatkaart! Ook deze jongen had duidelijk de behoefte zijn fantasie in iets tastbaars om te zetten.

Voor hen beide betekent de vakantie vrijheid om te zijn wie je bent en te doen waar je goed in bent. Dat wordt op school met alle prestatiegerichtheid op rekenen en taal meestal niet als zinvolle bezigheid gewaardeerd. Deze kinderen worden al snel bestempeld als ongemotiveerd of druk.

Een mooi voorbeeld wordt gegeven in een filmpje van TED op leraar 24: http//:www.leraar24.nl/video/1010 ( even kopiëren en plakken en dan kiezen voor het ontzettende leuke filmpje van Ken Robinson: visie: Aandacht voor creativiteit.)

In het kader van meer aandacht voor cultuur-educatie zou ik willen voorstellen om met deze achtergrond informatie eens opnieuw te kijken naar de kinderen in de klas:

Hoe krijgen deze kinderen de ruimte zich te ontplooien? Een uitvoering rondom een leuk verhaal kan dansers, bouwers, vertellers, tekenaars en ontwerpers in de dop een kans bieden even te mogen laten zien wat ze kunnen. En al kinderen die ruimte voelen zal het drukke gedrag afnemen en motivatie en betrokkenheid te zien zijn.

Misschien iets om over na te denken in de kerstvakantie?

En dan je kinderen thuis ondertussen gewoon de ruimte geven om te niksen, zodat hun creativiteit kan stromen. Tip: als je eerst langs Praxis, Karwei of Gamma gaat en daar vraagt om een paar grote lege  dozen en behang kaartjes, komt het met die ideeën vast wel goed.

FIJNE VAKANTIE!

Studiemiddag: Creativiteit en oplossend vermogen: Enorme boost voor het zelfvertrouwen van kinderen. Iets voor jou?

Aanbod workshop/ studiemiddag voor professionals in het onderwijs:

Creativiteit en oplossend vermogen vanuit de belevingswereld van kinderen!

Doelgericht werken aan de sociaal-emotionele ontwikkeling van kinderen

Om kinderen in de klas te kunnen begeleiden in hun sociaal-emotionele ontwikkeling en ze sterker te laten staan in hun eigen kracht is het belangrijk ruimte te scheppen voor creativiteit en oplossend vermogen. Dit leidt tot meer zelfvertrouwen, nodigt uit tot samenwerken en vermindert frustraties en conflicten. Deze workshop leert je daarover en hoe je dat begeleiden vervolgens kunt doen. Je leert ervaren hoe het is om doelgericht met “open materialen” te werken en hoe je dit kunt toepassen in je groep. Alle besproken theorie wordt uitgedeeld of in hand out aangereikt.

Waar gaat deze middag over?

De middag staat in het teken van het doelgericht werken aan de sociaal-emotionele ontwikkeling van kinderen. Uitgangspunt in het werken met ongestructureerde ‘open’ materialen. Deze materialen nodigen namelijk uit tot het bewust worden van je eigen manier van kijken naar de wereld. De beleving van het kind staat daarbij centraal. Door zich bewust te worden van hun eigen manier van kijken, hun eigen ideeën en eigen oplossingen groeien kinderen in hun kracht en zelfvertrouwen. ( zo ook keizer Caesar hiernaast op de foto: kijk hem eens trots zijn op zijn eigen creatie !)

Hoe je rol als leerkracht is in het begeleiden van die bewustwording leer je en ervaar je tijdens de workshop, zodat je aan het eind van de middag:

-weet hoe jij met jouw inbreng kinderen verder kunt helpen hun ideeën uit te dragen en vorm te geven.

-weet hoe je ruimte kunt scheppen om te werken aan het zelfvertrouwen, hoe je ruimte maakt voor samenwerken en hoe je daardoor bijdraagt aan minder conflicten in de groep.

-weet hoe je gericht kunt werken aan hogere opbrengsten met betrekking tot de sociaal-emotionele ontwikkeling.

-weet hoe je een kind dat geen eigen ideeën durft te laten zien kunt uitdagen en begeleiden in het uitdragen van zijn ideeën.

-weet hoe je kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong met open materialen kunt uitdagen.

Hoe ziet de middag eruit?

14.00 -14.15 Korte introductie

14.15 -14.45 Uitleg over het werken met materialen in relatie tot de sociaal-emotionele

        ontwikkeling van kinderen.

14.45 -15.00 Korte pauze en vraagmoment.

15.00 -16.00 Het werken met ‘open materialen’ in beeld:

-met behulp van materialen inzicht krijgen in de belevingswereld van kinderen:

-wat betekent het voor jou om iets te mogen maken op jouw manier?

-vind je het fijn om het zelf te bepalen of juist eng? Wat zegt dat over jou?

-hoe begeleid je de leerlingen om te komen tot eigen ideeën en oplossingen?

-wat zeg je of doe je wel en wat niet?

Tijdens dit uur maken we vooral de rol van de leerkracht heel concreet: Als je met een groep leerlingen met ‘open materialen’ werkt, kun je het volgende doen……

Aanbod voor vervolg:

Na het volgen van de workshop kan vrijblijvend gebruik worden gemaakt van een eenmalig bezoek van
Spel in Beeld op school. Tijdens het bezoek wordt gekeken naar behoefte van leerlingen en leerkracht 
en advies gegeven over mogelijkheden om te werken op een passende manier.

Dit aanbod is bekend bij Leerplein 055, Sine Limite en WSNS zutphen / IJsselberkel.

Opgave kan via Kenniscentrum Leerplein 055 of via spelinbeeld@home.nl. kijk voor meer informatie over kosten nog even op: http://www.wsnszutphen.nl/s26153-praktische-info-cursussen-2013-2014/  (helemaal onderaan).

De moeite waard!

Graag tot ziens,

Maike 

Studiemiddag: Durf jij als volwassene mee te spelen in de zandbak? Lees welke rol jij kunt spelen.

 Aanbod workshop/ studiemiddag voor professionals in het onderwijs:

Doe je mee? Ontdek jouw rol en speel mee in de speelwereld van kinderen!

Om kinderen gericht te kunnen begeleiden in de ontwikkeling van hun spel is het belangrijk zicht te hebben op die spelontwikkeling en de spelniveaus van kinderen. Deze workshop leert je daarover en hoe je dat begeleiden vervolgens kunt doen. Er zal ook aandacht zijn voor kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong. Je krijgt meteen de tools in handen om doelgericht te werken tijdens het volgende spelmoment in je groep! Alle besproken theorie wordt uitgedeeld of in hand out aangereikt.

Waar gaat deze middag over?

De middag staat in het teken van de spelontwikkeling en de spelniveaus binnen de speelwereld van het kind. We bespreken het herkennen van het spelniveau van kinderen en hoe je als leerkracht hierop in het spel kunt aansluiten. Je leert interventies toepassen om het kind uit te dagen tot een hoger spelniveau waardoor zijn/ haar ontwikkeling wordt gestimuleerd. Naast de theorie, gaan we vooral praktijkgericht aan de slag zodat je in je groep:

-weet hoe je mee kunt spelen met kinderen.

-weet hoe jij ze met jouw inbreng verder kunt helpen hun spel te verrijken.

-weet hoe je gericht kunt werken aan hogere leeropbrengsten vanuit het spel.

-weet hoe je een kind dat niet speelt tot spelen kunt bewegen.

Hoe ziet de middag eruit?

14.00 -14.15 Korte introductie

14.15 -14.45 Uitleg over de spelontwikkeling en het spelniveau van kinderen

(aan de hand van de opbouw van de speelwereld volgens Vermeer (1969)).

14.45 -15.00 Korte pauze en vraagmoment.

15.00 -16.00 De spelniveaus in beeld:

-met behulp van spelmaterialen inzicht krijgen in de speelwereld van kinderen  

-wat kun je nu concreet doen om het spel te verrijken?   

Uitgangspunt zijn de artikelen hierover in het Praxisbulletin van april en mei 2012. En het artikel over opbrengstgericht buitenspelen (april 2012) uit de Wereld van het jonge kind. In de eerste artikelen worden de speelwerelden van Vermeer uitgelegd en gekoppeld aan de diverse hoeken en materialen. In alle artikelen worden suggesties gedaan voor: doelgericht materiaalaanbod en spelverrijking en wordt de rol van het meespelen belicht. Tijdens dit uur maken we vooral de rol van de leerkracht heel concreet: Als je dit spel ziet, kun je het volgende doen……

Aanbod voor vervolg:

Na het volgen van de workshop kan vrijblijvend gebruik worden gemaakt van een eenmalig bezoek van

Spel in Beeld op school. Tijdens spelmomenten wordt meegekeken en advies gegeven. 

Ik kom graag langs om met je mee te kijken en te horen welke vragen er liggen.

In januari zijn de leerkrachten en directeuren van Leerplein 055 aan de beurt. 

In maart mogen leerkrachten en directeuren die aangesloten zijn bij WSNS Zutphen / IJsselberkel deze studiemiddag beleven.http://www.wsnszutphen.nl/s26153-praktische-info-cursussen-2013-2014/  Opgave kan via: spelinbeeld@home.nl.

Leerkrachten die studiedagen krijgen aangeboden van Sine Limite kunnen ook gebruik maken van dit aanbod.

Een aanrader! Graag tot dan.

Groeten, Maike Fakkert

Spel in Beeld Praktijk voor speltherapie en spel.

Graaf van Burenstraat 17

7411 RT Deventer

0650943151

Mail:spelinbeeld@home.nl

http://spelmateriaalinbeeld.blogspot.com

Lid Nederlandse vereniging voor speltherapie: www. speltherapie.net

De uitdaging van de wipkip: Wat doe jij ermee?

Wipkip-hond of eigen hut?

Afgelopen zondag liep ik in het dorp waar ik vandaan kom over een verlaten terrein. Ooit stond daar een mooi huis voor nonnen. Daaromheen een mooi aangelegde tuin met paden en struikgewas. Nu was van dat mooi aangelegd geen sprake meer. De grond was nog niet zo lang geleden tijdens de sloop flink omgegooid kon je zien. Maar de natuur had nu zijn plek veroverd en en er groeide overal hoog gras. 

Net toen ik vertelde dat ik op deze plek in de struiken vaak hutten bouwde met mijn vriendinnen, viel mijn oog op de materialen die bij een boompje verderop stonden. Ook in deze tijd zijn er dus kinderen in het dorp die hetzelfde doen als ik jaren geleden deed.

Geweldig om te zien dat ze deze plek hebben gevonden en de ruimte voelen om lekker hutten te bouwen. 

In Deventer, waar ik nu al meer dan 20 jaar woon, zie je dat nu gelukkig steeds vaker: kinderen die ruimte ervaren in de natuur om er hun plek van te maken. Zo ook de hut aan het spoor langs de Worp. En kijk eens naar deze hut en naar die plastic zak. Geordend en netjes. Deze kinderen hebben over een paar dingen  zichtbaar nagedacht en eigen oplossingen bedacht.

   

De manier waarop je speelt en de manier waarop je met het materiaal omgaat zegt iets over jou als kind.

Vandaar de vraag over de wipkip. Wat doe jij ermee?

Die wipkip-hond heb ik alleen samen met mijn kinderen mogen bewonderen. Zij hebben er veel plezier aan beleefd toen ze klein waren. Mijn eigen ervaring met 2-persoonswipkippen zoals deze, komt ook uit de tijd dat ik nog in het dorp woonde en waar we toevallig ook langskwamen tijdens de wandeling afgelopen zondag.

Samen met mijn jongste zus gebruikten we de wipkip om elkaar, beide staand op een uiteinde, omhoog te wippen. Als ik een duw naar beneden gaf met mijn volle gewicht op het plankje, schoot mijn zus van haar plankje de lucht in. Bij het neerkomen gaf zij een extra duw en vloog ik vervolgens de lucht in. Dit spel kon eindeloos herhaald worden. Ik denk dat het plezier vooral zat in de uitdaging en de spanning. Hoe hoog kon je zweven, hoe kwam je weer stevig neer en duwde je de ander omhoog. Dat we dit konden moet op basis van vertrouwen zijn geweest. Wetende dat de ander ervoor zorgt dat je niet te hoog gaat en over grenzen gaat. Het ging altijd goed omdat we rekening hielden met elkaar en we de regels van ons eigen spel kenden. 

En zo werd een saaie wipkip voor ons een speelobject met uitdagingen. Met het ontdekken van mogelijkheden en het zoeken naar grenzen, het ervaren van zelfvertrouwen en vertrouwen in de ander. Maar bovenal een object waar wij ons eigen spel op speelden zodat we er plezier aan konden beleven.

En zo zegt het gebruik van de wipkip dus ook iets over je ideeën, je vaardigheden, het vertrouwen in zelf en dat van anderen.

Als kind was ik me daar niet van bewust. Kinderen spelen niet om zich bewust te ontwikkelen. Ze spelen omdat ze plezier beleven. Toch zou het goed zijn kinderen meer bewust te maken van wat ze spelen. Hoe goed ze rekening houden met elkaar of ze bewust te maken van de creatieve oplossingen die ze hebben bedacht tijdens het spel.

Kinderen bewust maken van wat ze in spel vanuit zichzelf goed doen, kan hun zelfbeeld en zelfvertrouwen enorm versterken. 

Dus: geef ze de ruimte om te spelen!

Na de feestdagen zin in opruimen en rust? Geef je (buur)kinderen de oude kerstspullen mee en laat ze ermee spelen...

Weet jij al wat je gaat doen op 3 ^e kerstdag en op 3 januari?  Nee?

Kom dan naar de Ulebelt aan de Maatmansweg 3 in Deventer!

Daar kun je met allerlei kosteloze materialen (spullen die over zijn van bijvoorbeeld Kerst of Nieuwjaar) iets maken.

Heb jij spullen in huis die naar de prullenbak verdwijnen, terwijl jij er nog iets mee zou willen doen?

Je mag deze spullen meenemen!

Dan kun jij er iets van maken en kan het huis toch opgeruimd worden.

Zo heb jij plezier en maak je ook je ouders blij! Want opgeruimd staat netjes!

Wat gaan we er mee doen?

Je mag zelf weten wat je met de spullen gaat maken. Een insect, een dier, mooie sieraden, een Nieuwjaarsrobot, een kunstwerk, alles is mogelijk!

Er wordt in ieder geval gezorgd voor een paar flinke dozen met kosteloos materiaal, verf, naald en draad, scharen en lijm, waarmee we kunnen werken.

Waar en wanneer?

-Vrijdag 27 december en vrijdag 3 januari

-In het Uilennest op de Ulebelt ( kijk voor meer informatie op www.ulebelt.nl )

-Van 14.00 – 16.00 vrije inloop

-Voor kinderen van 4 – 12 jaar ( kinderen tot 4 jaar met begeleiding ook welkom!)

-Kosten: € 2,50 pp

-Limonade en wat lekkers aanwezig!

-Opgeven mag, hoeft niet.

-Neem gerust spullen mee: doosjes, glimpapier, cadeaupapier, toetjesbakjes, oude kerstspullen…..overal is weer wat van te maken! En dat gaat weer mee naar huis…

Ik heb zin dit samen met jullie te doen! Tot dan.  

Maike Fakkert.

Spel in Beeld Praktijk voor speltherapie en spel.

Spelinbeeld@home.nl

Het belang van duidelijke communicatie: Kinderen met een handleiding en speltherapie: is dat iets met spelt?

Twee spontane gesprekken hebben me veel duidelijk gemaakt.

Een paar weken geleden liep ik een boekwinkel binnen omdat ik op zoek was naar wat nieuwe literatuur voor mijn praktijk. Als speltherapeut is de hoek met kinderboeken favoriet. 

En terwijl ik daar aan het rondsnuffelen was, ving ik het gesprek op van twee jonge vrouwen die druk in overleg waren over de juiste keuze voor een boek als kraamcadeautje. In dit gesprek ging het ook over de ervaring met hun eigen kinderen en een opkomst zijnde baby in het gezin. Ze wisten precies te vertellen wat er bij hen goed gewerkt had en leuk was om te krijgen. Maar wat vond hun vriendin die op het punt stond weer te bevallen?

Zou ze een boekje over het voorbereiden op een broertje of zusje beter vinden dan zomaar een voorleesboekje? Wat zou ze leuk vinden? Zo te horen een lastige keuze om te maken omdat er niet echt geschikte boekjes tussen leken te staan. Of was de keuze moeilijk omdat er teveel stond om uit te kiezen?

Op de tafel lag dit boekje: Cadeautje.

Met een meisje op de voorkant met een eendje slordig gewikkeld in slierten papier. Dat maakte me nieuwsgierig. Het verhaal begon met de vraag van het meisje aan haar ouders om samen met haar doktertje te spelen. 

Maar haar ouders waren druk. Zo druk dat ze geen tijd voor haar hadden. En daarom ging zij haar eigen gang. Ze vond een stuk papier dat op een cadeautje leek en dat te eten moest hebben. Alle spullen die Hannah vervolgens tegenkomt is eten voor cadeautje. Ook de speech van vader, de lippenstift van moeder....


Heerlijk die fantasie denk ik dan. Daar geniet ik van en het liefst deel ik dat met anderen...

En zo ontstond er een gesprek tussen mij en een van de jonge vrouwen. Over fantasie, over dochters, over ontwikkeling en vragen rondom die ontwikkeling. Over het gevoel dat op school je kind niet wordt begrepen. Dat het gewoon anders is in ontwikkeling en andere interesses heeft en ander spel. Dat ze er weleens aan dacht het kind met een handleiding naar school te sturen: Dit heeft mijn kind nodig! Al doorpratende over haar dochter vertelde ik over speltherapie, wat kinderen in hun spel kunnen laten zien, hoe ik ze help door met ze te spelen en hoe kinderen daardoor zelf wegen vinden om weer verder te kunnen groeien in hun ontwikkeling.

"Nooit geweten dat zoiets als therapie bestond" zei ze. Goed om te weten dacht ik. Er is dus nog veel werk aan de winkel. 

Een dag later werd ik bevestigd in die onbekendheid over speltherapie. Ik was op een netwerkbijeenkomst en trof daar de fotograaf van die middag. In haar dagelijks leven werkte ze voor een zorgverzekeraar. En ze vertelde me dat ze bij het horen van speltherapie in eerste instantie dacht aan spelt- therapie. Als iets alternatiefs op voedingsgebied. Speltherapie valt onder de alternatieve geneeswijzen en wordt als zodanig vanuit aanvullende verzekering vergoed en daarom had ze er wel van gehoord. Maar ze had bij speltherapie dus wel een heel andere voorstelling dan wat het werkelijk was! 

Ja, nog veel werk aan de winkel. Geen punt hoor: ik leg het graag nog eens uit. Want ik weet: spel werkt!

En het boekje? Ik heb het aangeschaft. Het is van Anneke Scholtens en Len Munnik

Deventer zegt nee tegen pesten! Ik zeg: Jouw idee is oké!

Samen bouwen gaat verder: nu met kosteloze open materialen. Want: samen bouwen maakt sterk!

Op vrijdag 8 november wordt in de Deventerschouwburg een antipest manifestatie gehouden. Dit onder leiding van Via Dialoog. Naast een lezing, een platform en het met elkaar in dialoog gaan over pesten en hoe daar iets tegen te doen, is er nog veel meer te doen. Kijk voor informatie op www.viadialoog.nl. 

Ik draag mijn steentje bij door mee te doen aan de dialoog en door een oplossing aan te bieden: Ik ben er van overtuigd dat verbinden door samen te bouwen ( vanuit spel) een positieve bijdrage kan leveren in het verminderen van pesten. Dit onder het mom van: Jouw idee is oké!

Spel in Beeld  Jouw idee is oké! 

Samen bouwen aan wederzijds begrip, waardering en zelfbeeld werkt tegen pesten.

Spel in beeld heeft een vierdaags programma ontwikkeld voor kinderen van 4-12 jaar, met als doel het pesten te reduceren. Dit kan worden bereikt door het werken met kosteloze, open materialen, waarbij de kinderen zelf mogen bepalen wat ze gaan maken. Een groep bestaat uit 6 – 8 kinderen.

Hoe werkt het en waarom?

Door met open materialen te werken en een eigen gekozen eindproduct sluit ik aan bij de belevingswereld van de kinderen, wat zij belangrijk vinden en wat zij kunnen en willen laten zien. Daarmee ga ik uit van de verschillen tussen kinderen en geef ik de boodschap: jouw idee is goed. Bovendien haal ik hiermee ook de beoordeling van goed of fout weg en de kans op mislukken of vergelijken van vaardigheden op 1 vlak. Dit alles geeft kinderen het gevoel geaccepteerd te worden om wie ze zijn, wat ze kunnen en willen laten zien. De kans om iemand af of aan te vallen (pesten met wat niet goed gaat) op wat hij laat zien wordt hiermee sterk gereduceerd. Bovendien ligt de focus op wat er wel kan staan we stil bij elkaars werken. Die kwetsbaarheid om over je eigen ideeën te vertellen maakt ook sterk door de wederzijdse waardering en het begrip voor elkaar. (onbekend maakt onbemind omkeren naar bekend en begrip/ respect).

Door openheid te geven in wat er gemaakt kan worden, worden kinderen zich bewust van hun eigen keuzes, van wat zij belangrijk vinden, waar zij goed in zijn en waar zij plezier in beleven. Maar ook dingen als: werk ik graag samen of liever alleen? Durf ik hulp te vragen? Hoe is het om over je eigen ideeën te mogen praten en hoe is het om een ander te helpen?

De ervaring:

Uit ervaring kan ik vertellen dat dit werkt:

-Kinderen geven aan het prettig te vinden dat ze hun eigen idee kunnen uitvoeren. Het is dus niet goed of fout, maar zonder oordeel op dat vlak omdat het niet hoeft te voldoen aan een voorbeeld.

-Kinderen helpen elkaar op een natuurlijke wijze.

-Tonen vanuit zichzelf belangstelling voor wat de ander maakt en halen daar inspiratie uit.

-Er wordt niet gek gekeken als kinderen er voor kiezen om alleen iets te maken.

-Als het grote bouwwerken zijn zullen kinderen anderen nodig hebben en dus de ander durven vragen om hulp.

-Kinderen weten heel snel van elkaar waar de sterke punten zitten en maken daar gebruik van bij elkaar.

-Kinderen ervaren door samen iets te maken dat ze in staat zijn veel voor elkaar te krijgen.

-Ze ervaren waardering voor hun bijdrage en dus voor wat ze kunnen. Het kan ze positiever maken over hun eigen zelfbeeld.

-Bij de eindevaluatie stond niet het product, maar het proces centraal. Dit, door punten die kinderen zelf inbrengen.

Bijvoorbeeld: 

-We hebben gebruik gemaakt van elkaars kwaliteiten.

-Ik wist niet dat ik zo goed met hem kon samenwerken,want meestal heb ik ruzie met hem.

-We hebben taken verdeeld.

-Ik deed veel alleen, maar als ik hulp nodig had dan wilde er altijd wel iemand helpen.

Het traject:

Het programma bestaat uit 4 dagdelen van 90 minuten.

De eerste bijeenkomst staat in het teken van kennismaking, uitleg van het programma en start met ideeën opdoen m.b.t. de materialen. Wat kun je ermee doen? Bekijken en uitproberen van materialen en komen tot een eerste plan.

Daarbij is er aandacht voor de verschillen in keuze van de kinderen: wil je alleen werken of samen en waarom? Er wordt afgesloten met een evaluatie van het dagdeel en een korte vooruitblik op de volgende bijeenkomst.

De tweede en derde bijeenkomst staan in het teken van het bouwen aan je ontwerp.

In de begeleiding zal de focus liggen op het effect van het werken met kosteloze, open materialen in groepsverband.( zie achtergrond informatie).

De vierde bijeenkomst staat in het teken van afronden van het ontwerp en de evaluatie.

Achtergrond informatie:

Om kinderen die moeite hebben in het omgaan met anderen sterker te maken en meer inzicht te geven in zichzelf en de consequenties van hun eigen handelen, werk ik met ongestructureerde materialen. Het doel voor deze groep kinderen is het werken aan een beter zelfbeeld, bewustwording van eigen handelen en leren succesvol te handelen in omgang met de omgeving ( gedrag/ regels). Het ongestructureerde karakter van het materiaal roept deze werking op. Het maakt dat kinderen creatief worden in het bedenken van oplossingen al dan niet samen. Dat brengt hoe dan ook succeservaring met zich mee en levert hiermee een positieve bijdrage aan het oplossend vermogen in de toekomst.

Het werken met groepen kinderen kan zowel binnen als buiten:

-kinderen mee nemen naar buiten en daar spullen laten zoeken waar zij zelf iets van mogen maken.

-zelf allerlei kosteloos, afvalmateriaal en oude dozen ed. mee nemen en daar door de kinderen iets van laten maken. Eventueel aangevuld met materiaal van de kinderen zelf.

Meer weten? Of wil je meteen gebruik maken van dit aanbod? 

Neem contact op met:

Maike Fakkert,

Graaf van Burenstraat 17, 7411 RT Deventer

tel:  0650943151

e-mail: spelinbeeld@home.nl

Binnenkort verschijnen meer berichten over doelgroepen binnen de speltherapie. Informatie hierover is al te vinden in de kolom hiernaast.